Zabawy rozwijające dla każdego

Pudło sensoryczne

Wykonanie i stopień trudności zależy wyłącznie od naszej wyobraźni. W wersji podstawowej mogą to być kasztany, fasola, groch, ryż lub piasek wsypane do dużego pojemnika, następnie wrzucamy do środka kolorowe koraliki lub zabawki tematyczne, samochodziki, dinozaury, które dziecko musi wyszukać. Zabawa ta stymuluje układ dotykowy i wzrokowy.

Zabawa „Uszka dwa, oczka dwa...”

Zabawa do tekstu „Uszka dwa, oczka dwa, jeden nosek i jedna buźka, bum, bum, bum”. Łapiemy się za uszy (pokazujemy gest na sobie tak, by dziecko mogło nas naśladować, pokazujemy palcami oczy, jedną ręką wskazujemy nos i na koniec palcami poruszamy wargami tak, by wydawać dźwięk: bum, bum, bum.

Zabawa ta przeznaczona jest dla młodszych dzieci. Uczy umiejętności rozpoznawania części twarzy. Początkowo bawimy się w ten sposób, że wypowiadając słowa rymowanki, dotykamy poszczególnych części twarzy dziecka. Dzięki temu oprócz nauki tego, gdzie są oczy, uszy, nos i buzia, dostarczymy bodźce dotykowe dostymulowujące okolice twarzy. Na późniejszym etapie wskazujemy oczy, uszy, nos, buzię na sobie, a dziecko nas naśladuje. Następnie jedynie wypowiadamy słowa rymowanki, a dziecko dostosowuje swoje ruchy do słyszanego tekstu. Ta prosta zabawa jest jednym z ważniejszych etapów w nabywaniu wiedzy o ciele. Znajomość schematu własnego ciała jest niezwykle istotna w rozwoju, m.in. dlatego, że ma wpływ na tzw. planowanie motoryczne, czyli umiejętność planowania i wykonania ruchu.

Ścieżki sensoryczne

Wystarczy na podłodze ułożyć, np.: kamyki, małe szyszki, ryż, fasola, poduszki. Chodzenie po ścieżce sensorycznej to świetny masaż dla małych stóp, pobudza różne sensory, stymuluje wyobraźnię i równowagę oraz poprawia koordynację wzrokowo – ruchową.

Zabawa „Po kamieniach idzie Pan”

Zabawa do tekstu „Po kamieniach idzie Pan, idzie, idzie, nagle Bam!”. Wypowiadając słowa „po kamieniach idzie Pan, idzie, idzie”, maszerujemy z dzieckiem. Następnie na słowa”nagle bam!” - delikatnie pociągamy dziecko w dół, by „zrobiło bam” na podłogę. Podczas zabawy z rymowanką, maszerując, można wykorzystać różne rekwizyty, po których dziecko może chodzić (poduszki, koce, kołdry, twarde pudła), orz te które może omijać. Wówczas będziemy stymulować równowagę dziecka oraz ćwiczyć umiejętność dostosowywania ruchów ciała do wykonywanej czynności (zmysł propriocepcji). System przedsionkowy odgrywa bardzo ważną rolę w codziennym funkcjonowaniu człowieka, pomaga nam przeciwstawić się sile grawitacji, utrzymywać odpowiednią postawę ciała oraz równowagę.

Puszczanie baniek

Dziecko próbuje łapać bańki klaszcząc lub zbijając raz prawą raz lewą ręką. Zabawa ta rozwija koncentrację, synchronizację ręka-oko oraz przekraczanie linii środkowej ciała.

Zabawa paluszkowa „Motyl”

Zabawa paluszkowa do rymowanki „Leci motyl do rabatki, bo tam rosną kwiatki. Jest stokrotka i dwa bratki oraz dwa bławatki”. Dziecko siedzi skrzyżnie na podłodze. Porusza w powietrzu wszystkimi palcami jednej dłoni, naśladując lot motyla. Druga dłoń uniesiona pionowo z szeroko rozstawionymi palcami jest rabatką. Motylek siada na kwiatkach – dziecko opiera otwartą dłoń po kolei na każdym palcu drugiej ręki. Zabawy paluszkowe niosą ogrom doświadczeń sensoryczno-motorycznych oraz dają dziecku możliwość poznania i odczuwania swoich rąk. Wypowiadanie rymowanki pomagają dodatkowo w rozwoju mowy.

Malowanie rękami i stopami

Dotykanie farb oraz malowanie rękami i stopami uwrażliwia receptory, a także rozwija napięcie mięśniowe.

„Zapachowa pamięć”

Zadaniem dziecka jest otworzyć słoiczek (pudełko) i powąchać jego zawartość. Próba odgadnięcia co to za zapach. Dzięki zmysłowi węchu dziecko rozróżnia znane mu zapachy oraz poznaje nowe. Do stymulacji węchowej można wykorzystać wiele produktów spożywczych, które są łatwo dostępne (przyprawy, świecki zapachowe,owoce i warzywa, dżemy, kawa, herbata suszona – różnorodne zapachy, zapachy natury – zapach ziemi, świeżo ściętej trawy, kamyki).

„Według mnie…”

Dziecko kosztuje różne produkty z tej samej kategorii smakowej i ocenia – subiektywnie – który był najbardziej słodki, który był najbardziej ostry lub ogólnie dla nich najsmaczniejszy. Zabawa zwraca uwagę na świadomie ocenianie własnych upodobań smakowych. Dieta dziecka powinna być zróżnicowana nie tylko pod względem wartości odżywczych, ale także konsystencji, koloru, tekstury oraz samodzielnego spożywania posiłku.

„Liczenie dźwięków”

Dziecko zamyka oczy, przez pół minuty nasłuchuje w całkowitej ciszy i skupieniu i liczy ile dźwięków usłyszało. Na koniec ćwiczenia prosimy dziecko, aby wymienił usłyszane dźwięki (auta za oknem, mucha, tykanie zegara, oddech osoby siedzącej obok niego). Im częściej powtarzamy ćwiczenie, tym więcej dziecko jest w stanie usłyszeć. Kształtujemy w tym zadaniu zmysł słuchu przez doświadczenie,systematycznie i stopniowo.